Historia Oleśnicy

Forum pasjonatów historii Oleśnicy
Dzisiaj jest pn paź 15, 2018 11:26 pm

Strefa czasowa UTC+2godz. [letni]




Nowy temat Ten temat jest zamknięty. Nie można w nim pisać ani edytować postów.  [ Posty: 1 ] 
Autor Wiadomość
Post: pt lip 04, 2008 9:42 pm 
Offline
Dyrektor Forum
Awatar użytkownika

Rejestracja: pt wrz 21, 2007 3:01 pm
Posty: 1015
Obrazek
Cierpka Sylwester - nauczyciel i wychowawca. Urodzony 13 września 1903 r. w Granowcu w pow. Ostrów Wlkp. jako syn chłopa na czternastohektarowym gospodarstwie. W rodzinie było jedenaścioro rodzeństwa. W roku 1931 ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie, po roku otrzymał posadę nauczyciela kierującego w szkole w Wyrębinie w powiecie krotoszyńskim, gdzie pracował do 1939 r. W czasie okupacji przymusowo ściągnięty do tłuczenia kamieni na szosie w okolicach Koźmina, gdzie pracował do końca wojny. Od grudnia 1939 r. ukrywał siedmioobwodowy aparat radiowy marki Philips (w różnych miejscach - w kominie, a nawet w psiej budzie). Wiadomości uzyskane tą drogą - mimo obserwacji okupanta - udawało Mu się upowszechniać wśród sprawdzonych znajomych w Koźminie i okolicy. Poświęcił się także tajnemu nauczaniu: w latach 1940 - 42 w sposób niezorganizowany, a od 15 stycznia 1942 r. do 24 stycznia 1945 r. już zorganizowany. Po przejściu frontu wschodniego, nie czekając na odgórne zarządzenia przystąpił do uruchomienia szkoły w Wyrębinie, gdzie naukę rozpoczęto już 24 stycznia 1945 r. Później został przeniesiony do Bolesławca na stanowisko podinspektora, a następnie inspektora. Do Oleśnicy trafił 1 sierpnia 1950 r. gdzie powierzono mu funkcję Inspektora szkolnego, którą pełnił do 31 sierpnia 1962 r. Ponieważ otwarcie manifestował swoje przekonania religijne i polityczne po tzw. "spowiedzi" w komitecie PZPR zrezygnował z funkcji inspektora i został kierownikiem Szkoły Podstawowej nr 4. Po przejściu na emeryturę pracował jako wychowawca w internacie. W tym czasie działał jako członek KOR i Solidarności. Zmarł 1 października 1985 roku. Pogrzeb był wielką manifestacją środowiska oleśnickiego, w której uczestniczyli również mieszkańcy Wyrębina. (kod)


Obrazek
Jurkiewicz Wadim – lekarz i fotografik. Urodzony w 1911 r. w £ohiczynie k/Pińska. W Pińsku złożył egzamin dojrzałości, po czym wstąpił na Wydział Lekarski Uniwersytetu Wileńskiego. W tym czasie jego wielką pasją było malarstwo – z upodobaniem rysował i malował akwarelą, kupując przy tym literaturę z tej dziedziny, co znacznie pogarszało jego sytuację materialną, ponieważ utrzymywał się ze skromnego stypendium. Dorabiał pracując fizycznie – co w owych czasach było przyjmowane z dezaprobatą. W momencie zwątpienia w swoje twórcze możliwości porzucił malarstwo i już nigdy do niego nie powrócił. W czasie okupacji przebywał we Lwowie, gdzie w roku 1941 uzyskał dyplom lekarza i rozpoczął pracę w fabryce cukierniczej „Hazet” jako lekarz zakładowy. Ucieczką od ponurej rzeczywistości było nowe hobby – muzyka. Zgromadzona kolekcja płyt pozwalała na urządzanie w swoim domu konspiracyjnych „czwartków muzyki poważnej”.
W roku 1945 [niektóre źródła podają, że w 1946] zamieszkał w Oleśnicy. Wykonując zawód lekarza zajął się fotografią – posługując się na początku prymitywnym Kodakiem. Z właściwym sobie uporem zgłębiał tajniki fotografii. W roku 1951 wstąpił do wrocławskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Fotograficznego, a już w 1952 został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. W roku 1957 rozpoczął działalność fotograficzną w ramach twórczych poszukiwań grupy „Podwórko”. Więcej informacji na temat artystycznych dokonań znajduje się na http://www.olesnica.nienaltowski.net/Ju ... _Wadim.htm
Zmarł 15 maja 1962 roku pozostawiając wiele wartościowych kopii prac wystawowych oraz pamięć o swoich pełnych entuzjazmu twórczych poszukiwaniach w zakresie rozwiązań formalnych i treściowych, a także technicznych.
Został pochowany w Oleśnicy na cmentarzu przy ul. Wojska Polskiego.(kod)


Obrazek
Kwaśniewski Edmund - urodzony 16 kwietnia 1915 r. w Hamburgu. Z Oleśnicą związany od roku 1961, kiedy to został zatrudniony w Powiatowej Radzie Narodowej jako zastępca Wydziału Oświaty i Kultury. Jednocześnie podjął pracę w Państwowym Ognisku Muzycznym (późniejszej Państwowej Szkole Muzycznej) jako nauczyciel gry na instrumentach smyczkowych. Jest autorem "Hejnału miasta Oleśnica", który został uroczyście zatwierdzony na sesji Miejskiej Rady Narodowej w dniu 11 czerwca 1966 r. Ponadto skomponował muzykę do piosenek: "Dla Ciebie Oleśnico", "Moja Oleśnica", "I Ty zostaniesz w pamięci". Napisał też słowa i stworzył muzykę do utworu "To cały Twój poemat". W latach 60. XX w. piosenki te były emitowane na falach polskiego radia w programach lokalnych i ogólnopolskim. Prowadził orkiestry i zespoły szkolne : "Odeon", Żeński Kwartet Wokalny, Amatorski Zespół Artystyczny przy ZNTK. Organizował "Święto pieśni przedszkolnej" z okazji Dni Oleśnicy i Dnia Dziecka. Po przejściu na emeryturę nie przerwał aktywności zawodowej, m. in. z Jego inicjatywy powstał "Ostrowski Zespół Instrumentalny", który współpracując z Chórem Nauczycielskim im. S. Wiechowicza prezentował swoje programy w kraju i za granicą. Przez ostatnie lata swojego życia pomagał w tworzeniu życia muzycznego w Namysłowie, gdzie opracowywał aranżacje utworów. Między innymi dzięki Jego pracy namysłowskie zespoły zajmowały pierwsze miejsca w konkursach województwa opolskiego. Zmarł 20 kwietnia 2001 r., został pochowany na cmentarzu przy ul. Wileńskiej. (kod)


Obrazek
Miedziński Kazimierz - biolog, nauczyciel, krajoznawca, pochodził z Wielkopolski. Urodził się 17 lutego 1907 roku w Kobylinie. W Krotoszynie ukończył gimnazjum klasyczne (1926), na uniwersytecie Poznańskim studia przyrodnicze ze stopniem magistra filozofii w zakresie zoologii (1930). Na ostatnim roku studiów był stypendystą Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, które skierowało go do pracy na Polesiu. Po stażu nauczycielskim uzyskał kwalifikacje zawodowe uprawniające do nauczania przyrodoznawstwa i geologii (1933). W ciągu czterdziestu lat uczył także geografii, chemii i astronomii.
Pracę nauczycielską rozpoczął w Gimnazjum Państwowym im. Marii Rodziewiczówny w Kobryniu (1930 –1939). Uczył następnie w Białoruskiej Szkole Średniej w Kobryniu (1939–1941), w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim im. Marii Konopnickiej w Nowym Sączu (1945), a od lata 1945 roku na stałe związał się z Dolnym Śląskiem. Był organizatorem i pierwszym dyrektorem gimnazjum i liceum (także dla dorosłych) w Oleśnicy (1945–1950), nauczycielem w Strzelinie (1950/1951), we Wrocławiu wizytatorem Kuratorium Okręgu Szkolnego (1951–1955) i do emerytury nauczycielem w III Liceum Ogólnokształcącym oraz w III Liceum dla Pracujących (1955–1971).
Powojenne pięciolecie w Oleśnicy było szczególnym etapem w życiu zawodowym nauczyciela – podjął zadanie zorganizowania i prowadzenia szkoły średniej. Szkoła ta rozpoczęła pracę 3 września 1945 roku jako drugie po wojnie gimnazjum na Dolnym Śląsku. Od 27 września działała także szkoła średnia dla dorosłych. Pierwsza matura dla dorosłych odbyła się w 1946 roku, młodzieżowa w 1947 roku. Mimo rozlicznych trudności okresu pionierskiego – przeprowadzek, braku nauczycieli i podstawowych pomocy naukowych – szkoła rozwijała się intensywnie. W tych latach działał samorząd uczniowski, biblioteka, spółdzielnia szkolna, chór, teatr amatorski, internat, organizacje młodzieżowe, m.in. harcerstwo. Budynek szkolny przeszedł pierwszy gruntowny remont. Dyrektor z sympatią i z szacunkiem wspominał ogromne zaangażowanie nauczycieli, rodziców i młodzieży. Od początku do dymisji w Oleśnicy pracował z żoną Marią Miedzińską, nauczycielką historii. Powierzał jej wiele zadań nauczycielskich i organizacyjnych w pracy z młodzieżą, polegał na jej inicjatywie.
Obowiązki nauczycielskie łączył z uprawianiem turystyki i krajoznawstwa. Na Polesiu wstąpił do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (1935), prowadził wycieczki szkolne po zachodnim Polesiu i to Polesie fotografował. We Wrocławiu od 1955 roku należał do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. W zakresie krajoznawstwa i turystyki (pieszej i górskiej) zdobył najwyższe uprawnienia. Jego długoletnia społeczna działalność organizacyjna i pedagogiczna w tych dziedzinach nagrodzona została odznaczeniami państwowymi oraz resortów oświaty, kultury fizycznej i turystyki. Najbardziej cenił tytuł Honorowego Członka PTTK – najwyższe wyróżnienie tej organizacji.
Zmarł 7 września 1988 roku we Wrocławiu. Jest pochowany we Wrocławiu na Cmentarzu Grabiszyńskim. (Maria Rutkowska)
Dziękuję pani Marii (córce Kazimierza Miedzińskiego) za powyższy biogram. Wspomnienia pana Miedzińskiego na stronie http://www.olesnica.nienaltowski.net/Hi ... schule.htm - w III części - paulus76


Obrazek
Sobieraj Józef - gen. bryg. pil. dr, komendant TOSWL w Oleśnicy w latach 1967-1969.
Urodził się 16 marca 1931 w Kiszewach. W latach 1947-1950 pracował jako telegrafista w urzędzie pocztowym w Koninie, następnie w Urzędzie Skarbowym także w Koninie. 23 września 1950 wstąpił ochotniczo do wojska - do lotnictwa. Ukończył Oficerską Szkołę Lotniczą, po czym kolejno zajmował stanowiska dowódcy klucza, eskadry i pułku lotnictwa myśliwskiego. Pełnił następnie funkcje w Dowództwie Wojsk Lotniczych jako szef sztabu Wojsk Lotniczych oraz zastępca Dowódcy Wojsk Lotniczych. Ukończył studia wojskowe w Polsce i ZSRR, uzyskując stopień doktora. Był komendantem Technicznej Oficerskiej Szkoły Wojsk Lotniczych.
Zajmował się też lotnictwem sportowym i cywilnym - w latach 1978-1982 był prezesem Aeroklubu PRL, pełnił ponadto funkcję wiceprezydenta Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI). Od 1983 był dyrektorem generalnym w Ministerstwie Komunikacji, następnie głównym inspektorem lotnictwa cywilnego w tym ministerstwie. Zajmował się popularyzacją lotnictwa, był przewodniczącym Rady Redakcyjnej tygodnika "Skrzydlata Polska".
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, odznaką Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego.
Zmarł 30 czerwca 1989 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu. (paulus76)


Obrazek
Szorek Leon - nauczyciel i wychowawca. Urodzony 10 lutego 1911 r. w Czajkowie w powiecie wieluńskim. W roku 1932 po ukończeniu Męskiego Seminarium Nauczycielskiego w Koźminie został powołany do czynnej służby wojskowej, którą odbywał w Zambrowie, Gnieźnie i Pleszewie. W roku 1933 przeszedł do rezerwy w stopniu porucznika. Jako dyplomowany nauczyciel szkół podstawowych rozpoczął pracę na Wołyniu w Rożyszczu, a potem w Leonówce. Następnie pełnił rolę kierownika szkoły w Kołodeży. Zmobilizowany 30 sierpnia 1939 r. bierze udział w kampanii wrześniowej w grupie operacyjnej gen. Franciszka Kleeberga. W czasie bitwy pod Kockiem dostał się do niewoli niemieckiej. W obozach jenieckich (Colditz, Prenzlau, Neubrandenburg, Gross Born, Sandbostel, Lubeka), gdzie przebywał do maja 1945 r. ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski i Instytut Pedagogiki organizowane przez Koło Nauczycielskie. Po powrocie do kraju przeniósł się do Oleśnicy. W 1946 r. po krótkim okresie pracy w charakterze instruktora wychowania fizycznego podjął się realizacji polecenia przełożonych i zorganizował nową szkołę powszechną w Oleśnicy – jest nią Szkoła Podstawowa Nr 2, w której naukę rozpoczęto 3 września 1946 r. W roku 1950 rozpoczął zaoczne studia na WSP w £odzi, po ukończeniu - kontynuował studia na Uniwersytecie Wrocławskim. W roku 1960 otrzymał dyplom magistra geografii (specjalizacja: geomorfologia). Od roku 1950 pełnił funkcję instruktora metodycznego geografii. Przez 20 lat systematycznie organizował konferencje, popularyzując wśród nauczycieli nauczanie problemowe. Publikował – wielokrotnie nagradzane - odczyty pedagogiczne na temat własnych doświadczeń. W roku 1966 nakładem Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych ukazał się napisany przez Niego podręcznik pt. „Geografia Polski dla uczniów klasy VI szkół podstawowych dla pracujących”. Leon Szorek pełnił również funkcję przewodniczącego Powiatowego Koła Krajoznawczo-Turystycznego. Po 27 latach kierowania szkołą - w roku 1973 - odszedł na emeryturę i wyjechał do £ańcuta. Przez wiele lat utrzymywał kontakt z dawnymi współpracownikami i uczniami. Wielokrotnie nagradzany za swoją rzetelną pracę, należał do wąskiego grona nauczycieli, którzy pobierali dodatek przyznawany wybitnym pedagogom.
Zmarł 27 stycznia 2002 roku. Pochowany najprawdopodobniej w £ańcucie. (kod)


Zgłoś ten post
Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Ten temat jest zamknięty. Nie można w nim pisać ani edytować postów.  [ Posty: 1 ] 

Strefa czasowa UTC+2godz. [letni]


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Możesz tworzyć nowe tematy
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group